دل تنگم ، نمی پرسی برای چه .

اما من می گویم ...

اشک می ریزم  ، تو نمی بینی .

اما من گریه می کنم ...

عاشقم ، تو نمی دانی .

اما من عاشق می مانم .

نقشی که بازیگر بر روی صحنه بازی می کند یک سناریو است و نویسنده دارد اما تو نویسنده ی نقش خودت در تئاتر زندگی هستی .  یک شاعر فرانسوی

مرد کوری که در تاریکی راه می رود و راه را می شناسد میتواند عصای دست هزاران بینای کور باشد .

و ای کاش گریه ی مظلومانه ی عاشقان را نمی دیدم ...

شاید اینگونه خاطره ای از شب های مهتابی نبود .

عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با عقل آب عشق به یک جو نمی رود

بیچاره من که ساخته از آّب و آتشم

خلقم به روی زرد بخندند باک نیست

شاهد شو ای شرار محبت که بی قشم

تا در پس این مهر دگر عشق نورزم 

این چرخش گردون که مرا مکتب درس است

درسی دگرم داد که من عشق نورزم

عشق تنها مرضی است که مریض از آن لذت میبرد.  ( افلاطون )

عشق خود یک عذاب است اما محروم بودن از آن مرگ است.  ( شکسپیر )

عشق واقعی پیوندیست که حتی مرگ هم قادر به جدایی آن نیست چه برسد به دوری.  ( والتر )

دل برای عاشق شدن می خواهم نه شکستن ...

دوست برای محبت کردن می خواهم نه تنهایی ...

و زندگی برای زیستن می خواهم نه برای مرگ .

دفتر لغتم را براي تو باز مي کنم ... براي تويي که تمام واژه هاي مني .

مي خواهم از فهرست اول صفحه اي را پيدا کنم که با خودکار تو نوشتم .

جست و جوي عجيبي است ... انگار فهرست به من مي گويد تو ديوانه اي .

از لا به لاي صفحات عطر تو را مي شنوم ...

پيدا کردم ... داشتيم با تو درباره ي لغت عشق بحث مي کرديم .

لعنت بر بخت من ... يادم آمد که گفتي هنوز نمي تواني عشق را برايم معني کني .

يعني گفتي هنوز آنقدر بزرگ نشدم !

رفتي ... حالا که جوانم ،‌ همان دل پيري را پيدا کردم که مي خواستي .

دو سطري را که براي معني عشق خالي گذاشتم ، پر مي کنم :

عشق يعني آنقدر بزرگ شوي که کودکي پير به نظر آيي ...

آن وقت خواهي دانست که براي چه کسي فدا کردي زندگي را ... مسافري که از اول هم قصد رفتن داشت .

يکي بود يکي نبود ... زير گنبود کبود ... فارغ از هر چي خوشي ، يه پرنده خسته بود ...

عشقش رو ازش گرفتن ، مهر غم بهش زدن ... زير بار زندگي پرش هم شکسته بود ...

اشک تو چشماش حلقه زد ،‌خم به ابروش نياورد ... حتي پر شکستش رو به فراموشي سپرد ... پر کشيد دوباره باز تو اين زمونه ي غريب ، زمونه اي که حتي عشق کلاميه واسه فريب .

مي خوام بگم که چقدر عاشقم ولي حيف ديگه نمي خواي بدوني .

مي خوام بگم که چقدر دلم برات تنگه ولي نمي خواي بشنوي .

ولي من مي گم : ديگه دوست ندارم ... نمي خوام ببينمت ...